| پيغام | به نام خدا
مطلب زيررادرجايي خواندم بخواندش مي ارزداگرشماهم بخوانيد.
دريك رستوران باهمكاران؛خانواده يادوستان خودبراي صرف غذاحضورداريدپيشخدمت منوراروي ميزشماميگذارداگرچه همه به منودسترسي دارنداماهمه به همديگرنگاه ميكنندوبه ظاهربالحني مودبانه اعلام ميكنند-هرچه كه بقيه ميل كنندمن هم همان راخواهم خورد-يا-هرچيزي كه انتخاب كرديديكي هم براي من سفارش دهيد-و...و..و... اگرچه به ظاهراينكارنوعي ادب بشمارمي آيدولي همه بخوبي ميدانيم كه هميشه هم اين دليل؛ دليل واقعي نبوده ودرواقع ميتواندنشانه اي ازعدم توانايي يك شخص درتصميم گيري ياحداقل درتصميم گيري سريع باشد.اين رفتارزماني كامل ميشودكه يك نفربالاخره يك غذاراانتخاب ميكندوتمام يااكثريت افرادبعدي نيزهمان غذاراانتخاب ميكنندوجالب اينجاست كه اغلب؛همان نفراول متداولترين غذا-حفظ محتاطانه ترين وضعيت-راانتخاب ميكندحتي اگرغذاي ديگري درآن منوراقلباترجيح مي داده است.جالبترآنكه بدانيدازباقي افرادئ كه آن غذاراانتخاب كرده اندشايداكثريت واقعامايل به صرف آن غذا نبوده انديالااقل دوست داشته اندغذايي ديگرياغذايي جديدتست كنند ولي چون نفراول غذايي راانتخاب كرده سايرين هم براي فرارازتصميم گيري تابعيت كرده وگاه نام اين رفتارضعيف رانيزرعايت ادب ميگذارندامادانسته وياندانسته براساس عدم اعتمادبه نفس يابراي فرارازتصميم گيري ياحداقل بدليل عدم توانايي درتصميم گيري سريع اجازه داده اند تاديگري براي آنهاتصميم بگيرد.......
هرگزفراموش نكنيدتصميمي كه باتاخيربيش ازاندازه گرفته ميشودگاهي به اندازه يك تصميم اشتباه بي ارزش است.
ودنياي امروز دنياي تاخيرنيست رقيبان شما بيدارندوكوچكترين غفلت بزرگترين شكستهاراميتواندبباربياورد.
مطلب بالاراكه خواندم ديدم ارزش اينراداردكه شما هم بخوانيدتايادآوري شودكه ازكدام دسته ايدوچگونه مي انديشيدوچطوري تصميم ميگيريد؟
باتشكر-محمدسيفي جهان
23/11/87
|
All Rights Reserved
